Eskişehir Olgunlaşma Enstitüsünde usta öğretici olarak görev yapan Semanur Tokat, geleneksel Türk el sanatlarından iğne oyasının önemine dikkat çekti. Tokat, iğne oyasının sadece bir yazma kenarı süslemesinden ibaret olmadığını belirterek, bir iğne ve bir iplikle geçmiş ile gelecek arasında kültürel bir köprü kurduklarını ifade etti.
"İğneyle Kuyu Kazıyoruz Ama Bu İşi Seviyoruz"
Eskişehir Olgunlaşma Enstitüsü bünyesinde uzun yıllardır özveriyle çalışan Usta Öğretici Semanur Tokat, unutulmaya yüz tutmuş iğne oyası sanatının inceliklerini ve üretim aşamalarını paylaştı. İğne oyasının yoğun bir sabır, dikkat ve derin bir sevgi gerektiren nadide bir sanat dalı olduğunu vurgulayan Tokat, bu işin sanılandan çok daha geniş bir kullanım alanı olduğunu belirtti. Çalışmalarında sadece yazma kenarı üretmediklerini dile getiren Tokat, broşlar, namaz örtüleri ve kıyafetler de tasarladıklarını aktardı. Sadece bir iğne ve iplikle üretim yaptıklarını belirten deneyimli eğitmen, "İğneyle gerçekten kuyu kazıyoruz ama bu işi sevdiğimiz için yapabiliyoruz" dedi.
Çizimden Dikime Uzanan Ortak Çalışma Disiplini
Enstitü bünyesinde tasarımdan çizime, işlemeden dikime kadar uzanan ve her aşaması titizlikle planlanan ortak bir çalışma disiplini yürüttüklerini aktaran Tokat, tasarım süreçlerine de değindi. Olgunlaşma Enstitüsünde özel çizimler yapıldığını ve bu çizimlerin kendilerine ulaştığını belirten Tokat, tasarımlara bakarak geleneksel motifleri işlediklerini ifade etti. Giyim atölyelerinde dikilen kıyafetlerin üzerine de iğne oyası uyguladıklarını söyleyen Tokat, hem geleneksel yöntemlerle çalıştıklarını hem de modern tasarım ürünlerini geçmişten geleceğe attıkları düğümlerle şekillendirdiklerini kaydetti.
Eskişehir Olgunlaşma Enstitüsü, köklü geçmişe sahip geleneksel Türk el sanatlarını aslına sadık kalarak modern tasarımlarla buluşturmayı hedefliyor. Enstitü, unutulmaya yüz tutan el sanatlarını aslına uygun formda koruyarak ve yeni tasarımlarla zenginleştirerek gelecek nesillere aktarma misyonunu kurumsal bir yapı altında sürdürüyor.
